By Odisha Prabhab 
ଈଶାନି ଦତ୍ତଙ୍କ ସାହାସିକତା ଓ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲ ପାଇବା ତିଆରି କରିଛି ଏକ ନୂଆ ଇତିହାସ ବାପା ଓ ଝିଅର ସମ୍ପର୍କ ଏହି ଦୁନିଆର ସବୁଠୁ ନିଆରା ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଝିଅ ପାଇଁ ବାପା ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ହିରୋ ଏବଂ ବାପା ପାଇଁ ଝିଅ ହେଉଛି ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଧନ। ଏହି ସମ୍ପର୍କର ଏକ ଅନନ୍ୟ ଉଦାହରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ଈଶାନି ଦତ୍ତଙ୍କ ଜୀବନରେ। ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ସେ ନିଜ ଲିଭରର ଏକ ଅଂଶ ଦାନ କରି ଏକ ନୂଆ ଇତିହାସ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଈଶାନି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଆରମ୍ଭରେ ସେ କେବେ ଭାବି ନଥିଲେ ଯେ ଲିଭର ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେ ମଣିଷଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇହେବ। ପରିବାରରେ ହଠାତ୍ ସେତେବେଳେ ଚିନ୍ତାର ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଡାକ୍ତରମାନେ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଲିଭର ପ୍ରାୟ ୯୦ ରୁ ୯୫ ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି। ସାଧାରଣ ଔଷଧ କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସାରେ ଆଉ ତାଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରିବା ସମ୍ଭବ ନଥିଲା। ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ଥିଲା ଲିଭର ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ। ସାଧାରଣତଃ ଲୋକମାନେ ଜାଣିନଥାନ୍ତି କି ଲିଭର ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ମଣିଷର ଜୀବନ ବଞ୍ଚି ଯାଇପାରେ
ଏହି ଖବର ଶୁଣିବା ପରେ ସମଗ୍ର ପରିବାର ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିଲା। ମା ଓ ଝିଅ ଦୁହେଁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି ପାରୁନଥିଲେ। ଆଖିରେ ଲୁହ ଏବଂ ମନରେ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ। କଣ ହେବ? ବାପା ସୁସ୍ଥ ହେବେ ତ? ଅପରେସନ ସଫଳ ହେବ କି? ଏପରି ଅନେକ ଚିନ୍ତା ତାଙ୍କ ମନକୁ ଘେରି ରହିଥିଲା।
ତେବେ ଡାକ୍ତରମାନେ ଲିଭର ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଈଶାନି ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଜଣେ ସୁସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଲିଭରର ଏକ ଅଂଶ ଦାନ କରି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇପାରିବେ। ଏହି କଥା ଜାଣିବା ପରେ ସେ ଆଉ କୌଣସି ଦ୍ୱିଧାରେ ରହିନଥିଲେ। ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ସେ ତୁରନ୍ତ ଲିଭର ଡୋନେଟ କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଥିଲେ।
ଈଶାନି କହିଛନ୍ତି, “ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଜାଣିଲି ଯେ ମୋ ଲିଭରର ଏକ ଅଂଶ ବାପାଙ୍କୁ ନୂଆ ଜୀବନ ଦେଇପାରିବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଭାବିନଥିଲି। ମା ଏବଂ ମୁଁ ଦୁହେଁ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳିଲୁ ଏବଂ ଅପରେସନ ପାଇଁ ରାଜି ହେଲୁ। ବାପାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ହିଁ ଆମର ଏକମାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା।”
ତାପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଡାକ୍ତରମାନେ ଈଶାନିଙ୍କ ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଲିଭର ବାପାଙ୍କ ଶରୀର ସହ ସୁସଙ୍ଗତ କି ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ଅନେକ ଟେଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ରିପୋର୍ଟ ସକାରାତ୍ମକ ଆସିବା ପରେ ଅପରେସନ ପାଇଁ ତାରିଖ ଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅପରେସନର ଦିନ ପରିବାର ପାଇଁ ଥିଲା ସବୁଠାରୁ କଠିନ ଦିନ। ଏକପଟେ ବାପା ଅପରେସନ ଥିଏଟରରେ, ଅନ୍ୟପଟେ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ସେହି ଅପରେସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଅଂଶ। ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ ଯେ ସବୁକିଛି ଠିକ୍ ହୋଇଯାଉ।
ପ୍ରାୟ ୧୮ ଘଣ୍ଟା ଧରି ଚାଲିଥିଲା ଏହି ଜଟିଳ ଅପରେସନ। ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କ ଟିମ୍ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରିବାର ପାଇଁ ଥିଲା ଏକ ନୂଆ ପରୀକ୍ଷା। ଅପେକ୍ଷାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସେକେଣ୍ଡ ଯେପରି ଏକ ବର୍ଷ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା।
ଶେଷରେ ଆସିଥିଲା ସେହି ଖୁସିର ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ଡାକ୍ତରମାନେ ବାହାରକୁ ଆସି କହିଥିଲେ ଯେ ଅପରେସନ ସଫଳ ହୋଇଛି। ଏହି ଖବର ଶୁଣିବା ପରେ ପରିବାରର ଖୁସିର ସୀମା ରହିନଥିଲା। ଆଖିର ଲୁହ ସେତେବେଳେ ଦୁଃଖର ନୁହେଁ, ବରଂ ଆନନ୍ଦର ଲୁହ ଥିଲା।
ଈଶାନିଙ୍କ ବାପା ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ। ନୂଆ ଲିଭର ସଫଳତାର ସହ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା। ଯେଉଁ ଜୀବନ କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ବିପଦରେ ଥିଲା, ସେହି ଜୀବନ ଏବେ ନୂଆ ଆଶା ଓ ଉତ୍ସାହ ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ଅପରେସନ ପରେ ଈଶାନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦିନ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ନେଇ ଅନୁତାପ କରିନଥିଲେ। ବରଂ ସେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜୀବନ ଦେଇପାରିଛନ୍ତି।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଈଶାନି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ବିତାଉଛନ୍ତି। ଖାଦ୍ୟପାନୀୟ, କାମକାଜ ଏବଂ ପୂର୍ବଭଳି କଲେଜ ଯାଉଛନ୍ତି ନିଜେ ରୋଷେଇ କରୁଛନ୍ତି। ନିଜେ ଖାଉଛନ୍ତି ଡାକ୍ତର ପରାମର୍ଶ ଅନୁଯାଇ ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ ଵାଲା କାମ କିଛି କରୁନାହାନ୍ତି ତାଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ଲିଭର ଡୋନେଟ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ସ୍ୱାଭାବିକ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି।
ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅଙ୍ଗଦାନ ସମ୍ପର୍କରେ ସମାଜରେ ସଚେତନତା ବଢ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅନେକ ଲୋକ ଭୟ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞତା କାରଣରୁ ଅଙ୍ଗଦାନ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଦେଖାନ୍ତି ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସଠିକ୍ ସୂଚନା ଏବଂ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନେକ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଯାଇପାରିବ।
ଈଶାନିଙ୍କ ଏହି ତ୍ୟାଗ ଓ ସାହସ ଆଜି ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ପାଲଟିଛି। ନିଜ ଜୀବନର ଏକ ଅଂଶ ଦେଇ ସେ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ ନୂଆ ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଏକ ଚିକିତ୍ସା ସଫଳତାର କାହାଣୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଏକ ଝିଅର ନିଷ୍କାମ ଭଲପାଇବା, ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ଓ ସାହସର କାହାଣୀ।
ସତରେ, ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ଝିଅ କେତେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହୋଇପାରେ, ତାହା ଈଶାନି ପ୍ରମାଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ୀକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଚାଲିବ ଏବଂ ଅଙ୍ଗଦାନ ଭଳି ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ସମାଜରେ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ବାର୍ତ୍ତା ପହଞ୍ଚାଇବ।